مفهوم طراحی بوش های لاستیکی این است که ارتعاشات و ضربه ها را از طریق تغییر شکل الاستیک بافر و جداسازی کند، در حالی که سفتی را در جهات مختلف کنترل می کند تا تعادل بین هندلینگ خودرو و راحتی سواری به دست آید.
اصل طراحی هسته در استفاده از فوق الاستیسیته و خواص میرایی بالای مواد لاستیکی، همراه با قالبگیری ولکانیزاسیون یک اسکلت فلزی نهفته است. این به بوشینگ اجازه می دهد تا در برابر بارهای پیچیده (مانند نیروهای طولی، نیروهای جانبی، و گشتاورهای پیچشی) مقاومت کند و در عین حال به طور موثر ارتعاشات با فرکانس بالا را کاهش دهد و نویز (عملکرد NVH) را کاهش دهد. با تنظیم سختی لاستیک، هندسه، ساختار اسکلت و طراحی کانال جریان داخلی، می توان به کنترل مستقل سختی در جهت های محوری، شعاعی و پیچشی دست یافت.
به عنوان مثال:
بوش های لاستیکی معمولی: با تغییر ضخامت، شکل، و طرح اسکلت لاستیکی، نسبت سفتی پویا به-استاتیک برای برآوردن الزامات عملکرد موقعیت های مختلف نصب بهینه می شود.
بوش های هیدرولیک: بر اساس ساختار سنتی، یک محفظه آب بندی شده و روغن هیدرولیک معرفی شده است. میرایی توسط جریان سیال ایجاد می شود، یک پاسخ نرم را در مرحله اولیه حفظ می کند و در مرحله نهایی پشتیبانی قوی ایجاد می کند، و به یک اثر "نرم اما نه شل، محکم، اما بدون دست انداز" دست می یابد.
