فرآیند تولید واشرهای فلورروبر با انتخاب و فرمولاسیون مواد اولیه آغاز می شود. فلورو لاستیک به عنوان ماده پایه هسته، حاوی اتم های فلوئور در ساختار مولکولی خود است، عنصری که مقاومت آن را در برابر دماهای بالا و خوردگی شیمیایی به مواد می دهد. تولیدکنندگان باید نسبت مواد خام را دقیقاً کنترل کنند، لاستیک فلوئورو پایه را با پرکننده‌ها، مواد ولکانیزه‌کننده، مواد کمکی پردازش و سایر مواد کمکی بر اساس نسبت از پیش تعیین‌شده مخلوط کنند. کلید این مرحله اطمینان از توزیع یکنواخت هر جزء، اجتناب از نقص در پردازش بعدی به دلیل اختلاط ناهموار است.
پس از اختلاط، مواد اولیه وارد فرآیند ترکیب می شوند. تجهیزات ترکیب از برش مکانیکی و گرما برای ادغام کامل لاستیک با مواد افزودنی مختلف استفاده می کند و یک ترکیب همگن را تشکیل می دهد. کنترل دما و زمان در این فرآیند بسیار مهم است. دمای بیش از حد بالا ممکن است باعث ولکانیزاسیون زودرس شود، در حالی که دمای بیش از حد پایین ممکن است منجر به اختلاط ناکافی شود. لاستیک مرکب باید خنک شود و اجازه داده شود تا تنش داخلی را آزاد کند و خواص مواد را تثبیت کند.
مرحله بعدی مرحله آماده سازی است. لاستیک مرکب با استفاده از تجهیزات اکستروژن یا کلندری به محصولات نیمه تمام-مانند ورق ها یا نوارها تبدیل می شود و به شکل محصول نهایی نزدیک می شود. شکل‌دهی اولیه نه تنها برای شکل‌دهی اولیه است، بلکه هدف آن حذف هرگونه حباب هوا است که ممکن است در ترکیب لاستیکی وجود داشته باشد و از چگالی مواد اطمینان حاصل کند. برخی از تولیدکنندگان در این مرحله از دستگاه‌های اندازه‌گیری دقیق برای کنترل دقت ابعادی محصول نیمه‌تمام-و کاهش ضایعات مواد در پردازش بعدی استفاده می‌کنند.
ولکانیزاسیون یک مرحله مهم در قالب گیری واشرهای فلورئوروبر است. ترکیب لاستیکی از قبل تشکیل شده در قالب قرار داده می شود و تحت دما و فشار خاص گرم می شود. در طی ولکانیزاسیون، شبکه ای متقابل{3} بین مولکول های لاستیک شکل می گیرد و ماده از حالت پلاستیکی به حالت ارتجاعی تبدیل می شود و در نتیجه خواص مکانیکی و پایداری شیمیایی مورد نیاز را به دست می آورد. شرایط ولکانیزاسیون باید دقیقاً با توجه به ضخامت محصول، ترکیب فرمولاسیون و الزامات عملکرد تنظیم شود. زمان ناکافی ممکن است منجر به پیوند ناقص- متقاطع شود، در حالی که زمان زیاد ممکن است باعث پیری مواد شود.